Blog

Naar de Blog →

“Een uitgepuurde tak ? Gebogen, gedoofde lamp langs de autosnelweg ? De bomen spelen met vuur.  De transhumaan lijkt zich af te vragen wat hij aangericht heeft.  De schilderijen spreken over dingen die niet zijn wat ze lijken, lijken wat ze niet zijn; over de grens tussen natuur en aangerichte ‘orde’ door mensen; over het moment waarop mensen het humane overschrijden.  Maar ook omgekeerd.  Het kan een idyllisch landschap zijn.  Op de grens tussen tragiek en esthetiek, tussen rust en sehnsucht, tussen desolaat en opnieuw vullen, staat de boom centraal. “  

“Une branche dépouilée? Un poteau d’illumination éteint le long des autoroutes? Les arbres jouent avec le feu; l’Homme évolué semble se demander ce qu’il a déclenché. Ses oeuvres parlent de choses qui ne sont pas ce qu’elles sont, de la tension entre la nature et l’Homme organisé, devenu inhumain. Mais on voit aussi des paysages idylliques entre tragédie et beauté, entre repos et nostalgie, entre abandon et renaissance, et, entre les deux, l’arbre… “

(Els Vermeersch, 2014)